Çocukluğunda yaşadığı kayıpların izlerini tuvallerine taşıyan genç ressam Rüzgar, babasını küçük yaşta kaybetmiş, annesinin sevgisiyle büyümüş ve kendisini bütünüyle sanatına adamıştır. Ancak zamanla dünyasını şekillendiren renkler anlamını yitirmeye, tabloları giderek kararmaya ve geçmişine ait anılar zihninden silinmeye başlar. Psikolog Defne ile yaptığı görüşmeler sırasında yaşadığı değişimlerin ardındaki gerçekle yüzleşen Rüzgar’a erken başlangıçlı Alzheimer teşhisi konur. Sevdiği insanların yüzlerini, seslerini ve birlikte yaşadıkları anları kaybetme korkusuyla mücadele ederken, unutmaya karşı kendi yöntemini geliştirir. Hatırlayabildiği her şeyi resimlerine ve not defterine aktararak geçmişinden geriye mümkün olduğunca çok iz bırakmaya çalışır. Hafızası giderek silinirken Rüzgar, yaşamının parçalarını bir araya getirdiği Karanlığa Çizilen Adam adlı tablosunu tamamlar. Bu eser artık yalnızca bir ressamın son tablosu değil, hafızasını kaybeden bir insanın unutulmaya karşı verdiği mücadelenin ve ardında bırakmak istediği hayatın sessiz tanığıdır. Çünkü bazı insanlar öldüklerinde değil, onlara dair son anı da unutulduğunda gerçekten kaybolur.
